حكايت مجلس دوّم مولانا مشار اليه با حضرت خواجه قدّس سرّه و تصرّف كردن خواجه در او و مقيّد شدن مولانا به قيد ارادت و اعتقاد بعد از آنكه اين فقير ضعيف در فصل خريف به عتبه‌بوسى آن آستان ولايت آشيان مشرّف گشته بود و آن حضرت بر مقتضاى اتّقوا فراسة المؤمن فانّه ينظر بنور اللّه « 15 » در مملكت وجود اين شكسته سير كرد ، و مشرب و استعداد و موانع و حجب به تمامى بر او منكشف شد ، در همان مجلس اوّل روى مبارك به يكى از مريدان و ملازمان خود آورده بود كه او را محمّد اسكاف گفتندى و به لفظ مبارك در حق اين فقير فرمود كه : « اگر اين‌بار گران بر دوش و گردن اين شخص نبودى ، او از اهل ديه ما شدى و در دايرهء فقر و مسكنت درآمدى » .

--> ( 15 ) . حديث نبوى است كه در جامع الصغير سيوطى ج 1 صفحه 9 نقل شده كه فرمود : بپرهيزيد از دريافت و هوشيارى مؤمن ، زيرا كه وى با نور الهى مىنگرد .